Contact
Subscribe to our newsleter
Free Design Software
rfq rfq

PROJEKT I REALIZACJA

  • Barcelona
  • Hiszpania
  • Architekt :
    Enric Miralles i Benedetta Tagliabue, Miralles Tagliabue - EMBT, kierownicy projektu: Josep Ustrell, Elena Rocchi, Lluis Cantallops
  • 2002-2006
  • Zleceniodawca :
    Gas Natural
  • Biuro projektów :
    Julio Martinez Calzon, MC2 Estudio de Ingenieria Madryt
  • Wykonawca :
    PGI Grup, Dragados
  • Fotograf :
    José Hevia, Pierre Engel


SZCZEGÓŁY I LINKI

Biurowiec Gas Natural


Obiekt ten został wybudowany na obrzeżach dzielnicy 'barrio de la Barceloneta'. Dzielnica ta przez długi okres była dzielnicą rybacką. Dzięki igrzyskom olimpijskim w 1992 roku, przeszła znaczną rekonstrukcję, polegającą m.in. na stworzeniu nowego frontu morskiego. 

Należący do hiszpańskiej spółki gazowej teren był od ponad 160 lat zajmowany przez pierwszy zakład gazowniczy w Hiszpanii. Inicjatorem głównej części projektu 20-piętrowego wieżowca biurowego była spółka Torre Marenostrum S.L. Drugą część siedziby zajmują biura służb technicznych Spółki Gas Natural. Całość wysepki ograniczona jest ulicami Doctor Aiguader, Balboa, Avenida Cermeno oraz Paseo de Salvat Papasseit, wdłuż parku Barceloneta.

W 1998 roku grupa Gas Natural zorganizowała konkurs na wybudowanie w tym miejscu swojej siedziby. Głównym celem konkursu było stworzenie nowoczesnego obiektu biurowego, funkcjonalnego i dostosowanego do wymogów przedsiębiorstwa i innych firm zajmujących w nim powierzchnie, a zarazem reprezentacyjnej i symbolicznej, kojarzonej z miastem budowli. Istotnym celem była również konieczność wygospodarowania terenów publicznych o wysokiej jakości, umożliwiających zintegrowanie tego nowego obiektu z całością miejskiej zabudowy w tle.

Konkurs na projekt wygrała agencja architektoniczna EMBT Enric Miralles i Benedetta Tagliabue.
Budynek integruje się w sposób subtelny z tkanką miejską. Jego trzy główne bryły, o różnej skali, tworzą asymetryczną całość.

W pierwszej kolejności na tle dzielnicy wyróżnia się kaskadowy budynek czteropiętrowy. Następnie, dużych rozmiarów bryła w poziomym nadwieszeniu, z panoramicznym widokiem na dzielnicę Barceloneta. Ta część, zwana również 'lotniskowcem', ma pięć pięter o długości 80 m i 15 m szerokości w maksymalnym punkcie.

I na koniec - nowy 20-piętrowy wieżowiec biurowy i 22000 m² stropu będącego punktem zainteresowania projektem od strony miasta. Całkowita wysokość wieżowca wynosi  86 m. Składa się z parteru o wysokości 6,8 m, dwudziestu pięter - każde o wysokości 3,66 m - oraz częściowego piętra technicznego w części poddasza, którego wysokość wynosi 6 m.

Dwa ostatnie budynki są połączone od ósmego do dwunastego piętra, tworząc w ten sposób jedną bryłę. Każdy zachowuje jednak swoje oddzielne funkcje na parterze, tzn. oddzielne hole, pomieszczenia służbowe i instalacje techniczne.
Na poziomie terenu, zieleń otwiera przestrzeń w kierunku dzielnicy. Przejście dla pieszych pozwala na bezpośrednie połączenie tego terenu z parkiem Barceloneta, z zauważalnym punktem odniesienia - 'la torre de las aguas' w stylu modernistycznym.

Koncepcja techniczna obiektu odwołuje się do połączenia stal-beton. Oprócz klasycznego betonowego szybu wind, pozostała część konstrukcji wykonana jest ze struktur kompozytowych. Słupy typu HEB podpierające metalowe belki IPE połączone z płytami. Zastosowane przemieszanie pozwala na połączenie płyty i belki, aby mogły ze sobą współdziałać w zakresie swojego przeznaczenia (stal w rozciąganiu i beton w sprężaniu), zwiększając w ten sposób trzykrotnie ich początkową efektywność. Stropy te są zresztą coraz częściej stosowane w obiektach w Europie, gdzie wprowadzają realną elastyczność budowy, oszczędność materiałów i uproszczony montaż. Lekkość systemu belek ułatwiła realizację nadwieszonej części będącej prawdziwym osiągnięciem techniki. 

Elewacja budynku jest jednym z najważniejszych elementów architektonicznych. Powłoka modułowa pozwala na odbiór budynku jako pojedynczego obiektu, pomimo zróżnicowania rozmiarów jego brył. W tym celu zaakcentowano efekt pionowego rastrowania. System elewacji został skonstruowany z klasycznej ściany kurtynowej z różnymi szklanymi wypełnieniami umieszczonymi według przypadkowego rozmieszczenia. Szklane wypełnienia, wybrane w pełnej gamie, posiadają właściwości odblaskowe pozwalające na zaciemnienie odczytu stropów z otworami okiennymi i zniekształcone odbicie otoczenia. Podobnie jak całość elementów konstrukcyjnych budynku, elewacja respektuje moduł 60 cm (1.20 m, 1.80 m i 2.40 m).



Tekst :
Constructalia
Strona internetowa agencji EMBT: www.mirallestagliabue.com

Powered by aware