Contact
Subscribe to our newsleter
Free Design Software
rfq rfq

PROJEKT I REALIZACJA


  • Kartagina
  • Hiszpania
  • Architekt:
    Aman, Canovas Maruri arquitectos
    Project Managers: Atxu Amann, Andrés Canovas oraz Nicolás Maruri
  • Wrzesień 2010 - Listopad 2011
  • Klient:
    Cartagena Puerto de Culturas
  • Biuro inżynieryjne:
    Jose Cerezo Ingeniería
  • Montaż: 
    Taller de Construcción TMR
  • Fotograf:
    David Frutos

SZCZEGÓŁY I LINKI


  Plan sytuacyjny
  Elewacja
  Przekrój
  Przekrój poprzeczny
  Plan kratownicy na dachu
  Przekrój strukturalny
  Detale dachu
  Warstwy dachu
  Plan kładki dla pieszych
  Karta produktu: Frequence
  Karta produktu: Aluzinc®

Zadaszenie parku archeologicznego El Molinete


Nowa konstrukcja dachu, funkcjonalna, a zarazem estetyczna, chroni rzymskie ruiny w parku archeologicznym Molinete w Kartaginie, w południowo-wschodniej Hiszpanii. Jej lekkość i przejrzystość tworzy tętniący życiem dialog różnych stylów architektonicznych w tym historycznym, portowym mieście.

Projekt architektoniczny polega w zasadzie na ochronie pozostałości archeologicznych rzymskiej osady w Kartaginie poprzez zadaszenie i dopełnienie parku Molinete kładką dla pieszych, aby zapewnić odwiedzającym bezpieczne przejście przez park i piękny widok na ruiny. Park archeologiczny Molinete składa się z łaźni rzymskich, palestry i domu rzymskiego, które nadal przypominają o starożytnych czasach portowego miasta Carthago Nova, które było tak nazywane od około 200 lat p.n.e. do roku 435, kiedy odgrywało znaczącą rolę w Imperium Rzymskim.

Nowe zadaszenie jest niewątpliwie kolejną znaczącą atrakcją w miejskim krajobrazie Kartaginy, mającą za zadanie połączenie ze sobą różnych stylów architektonicznych, tworząc tętniącą życiem okolicę.

Projekt łączy ruiny w przestrzeni, pozwalając tym samym na stałe postrzeganie ich jako całości, która jest podzielona wyłącznie w kierunku na zewnątrz, aby w odpowiedni sposób wtapiać się w otaczający je pejzaż miejski, z miastem po jednej stronie, a parkiem Molinete po drugiej. Piesi mogą podziwiać poszczególne elementy jedynie fragmentami, jednak z większej odległości, ze szczytu wzgórza Molinete, projekt widać jako całość, podkreślającą jego rozmiary i szczególny kształt.

Ponadto zadaszenie stworzyło nową, miejską fasadę, zamykając ruiny w kierunku wschodnim i ukrywając ich obecność przy pomocy konstrukcji z blachy falistej.

Głównym celem jest prezentacja ruin rzymskich z należnym im szacunkiem, co osiągnięto przy pomocy konstrukcji zadaszenia o dużej rozpiętości, która wymaga minimalnej ilości pionowych wsporników.

Ze względu na fakt, że niemożliwe było wybudowanie wspornika na północnej fasadzie ze względu na przylegającą do niej Drogę Rzymską, większość kolumn jest skupiona na pozostałej części granic działki, wliczając w to zaledwie trzy w jej wnętrzu. Podział kolumn na grupy o mniejszej średnicy sprawia, ze wydają się one lżejsze i bardziej smukłe.

Zadaszenie wywołuje odczucie lekkości i jest postrzegane jako element, który pozwala na wnikanie światła. Składa się z materiałów, które zapewniają jego wodoszczelność (poliwęglan) i innego materiału, który filtruje światło i zapewnia spójność wizualną z zewnątrz (perforowane blachy stalowe).

Nocne oświetlenie przydaje wrażenia lekkości całej konstrukcji zadaszenia, podobnie jak reszta elementów projektu:

- Kładka dla pieszych jest lekkim elementem zwisającym z konstrukcji zadaszenia po jednej stronie, po drugiej stronie spoczywa na ścianie, która zamyka park archeologiczny. Zaplanowana jako szklana konstrukcja pudełkowa, pozwala na widok na ruiny z 3 m powyżej i jest dostępna również dla ludzi niepełnosprawnych. Kasa biletowa jest zintegrowana z oryginalnym ogrodzeniem i wyrasta z falistej konstrukcji. Zawiera wszystkie instalacje.

Firma ArcelorMittal dostarczyła perforowane blachy stalowe na skorupę okrągłej konstrukcji dachowej: łącznie 5500 m2 profili Frequence 14.18 C grubości 0,6 mm z wykończeniem Aluzinc, pomalowanych i perforowanych (N12).

Ze względu na interesującą geometrię zadaszenia i wiele różnych kątów nachylenia, jego montaż był bardzo skomplikowany.

Ten ważny kulturalnie projekt stanowi dobry przykład tego, jak spektakularną architekturę można stworzyć przy pomocy produktu tak prostego jak faliste blachy stalowe.


Tekst
: AMANN, CANOVAS MARURI oraz Constructalia

Powered by aware