Karty w plikach PDF

II Ogólne techniki renowacji z użyciem stali

II-1. Wykonanie otworu w ścianie wykorzystując dwie stalowe belki

Wykonanie dużych otworów w ścianach murowanych to operacja delikatna i trudna do realizacji w tradycyjnej technologii betonu zbrojonego. Z jednej strony trzeba wykonać otwór bez ryzyka obsunięcia się fragmentu ściany, znajdującej się powyżej, z drugiej zaś należy zapewnić alternatywne przeniesienie i rozprowadzenie obciążeń w wyniku usunięcia pasma nośnego ściany. Istnieją różne rozwiązania techniczne tego problemu, z wykorzystaniem stali.

Właściwym rozwiązaniem jest tutaj zastosowanie nadproża przez umieszczenie w ścianie dwóch belek stalowych. W pierwszej kolejności wycina się w ścianie pionowe otwory do wprowadzenia pionowych elementów podparcia nadproża. Następnie na przewidzianych do tego celu fundamentach osadzane są stalowe słupy. Przed wyburzeniem otworu podtrzymuje się ścianę powyżej przyszłego otworu za pomocą zastrzałów, (tymczasowej konstrukcji podpór prostopadłych do ściany). Następnie umieszcza się stalowe belki o odpowiedniej wytrzymałości i łączy je ze sobą, tworząc nadproże.



1. Wykonanie pionowego nacięcia z obu stron przyszłego otworu.
2. Wykonanie fundamentów pod słupy stałe.
3. Osadzenie stalowych słupów.
4. Wykucie po jednej stronie ściany poziomej bruzdy o głębokości równej połowie grubości ściany.
5. Włożenie belki stalowej w bruzdę, podklinowanie i doszczelnienie.
6. Wykucie bruzdy z drugiej strony ściany do połowy jej grubości.
7. Montaż, podklinowanie i doszczelnienie drugiej belki.
8. Wykonanie otworu.
9. Zalanie belek stalowych betonem i oblicowanie w razie konieczności.
10. Możliwość wykonania belki dla rozprowadzenia nacisku na poszczególne fundamenty.


Pierre Engel dla www.constructalia.com


II-2. Wykonanie otworu w ścianie metodą 'taboretów'

1. Wykonanie pionowego nacięcia z obu stron przyszłego otworu.
2. Wykonanie fundamentów pod słupy stałe.
3. Osadzenie stalowych słupów.
4. Miejscowe przebicia na wysokości przyszłej belki.
5. Montaż i podklinowanie taboretów (patrz rysunek).
6. Wyburzenie fragmentów ściany między taboretami.
7. Wykonanie zbrojenia belki.
8. Zalanie belki betonem (taborety zostają zatopione w betonie).
9. Wykonanie otworu.
10. Możliwość wykonania belki dla rozprowadzenia nacisku na poszczególne fundamenty.



Aby zbudować nadproże niezbędne przy otworze, należy zacząć od zrobienia dwóch fundamentów i osadzenia na nich słupów podtrzymujących nowe nadproże. Metoda "taboretów" polega na umieszczeniu w ścianie stalowych elementów dystansowych, przypominających taborety, po uprzednim przebiciu odpowiednich otworów (na wysokości przyszłej belki).

Powstałe w ten sposób podpory pozwalają na wyburzenie fragmentów ściany między nimi, w miejscu przyszłego nadproża. Po uzbrojeniu pustych przestrzeni otwory zewnętrzne zamyka się szalunkiem i całość wraz z taboretami zalewa betonem. Ściana zostaje rozebrana zaraz po związaniu betonu nadproża (około dwa tygodnie po wylaniu betonu).

Pierre Engel dla www.constructalia.com


II-3. Wykonanie otworu w ścianie z użyciem zastrzałów i podpór

Metoda podparcia ściany za pomocą zastrzałów polega na wprowadzeniu belek pomocniczych (prostopadle do ściany) w specjalne otwory i ich podparciu tymczasowymi słupami po obu stronach muru. Otwory technologiczne dla wprowadzenia belek przebija się bezpośrednio powyżej strefy przyszłego otworu, w odstępach około jednego metra. Belki te (w dostatecznej ilości) podtrzymują ścianę w trakcie prac rozbiórkowych aż do zamontowania nadproża, wykonanego zazwyczaj z dwóch profili o przekroju I lub H. Skuteczność metody zależy od prawidłowego zamocowania i podklinowania belek dla umożliwienia aktywnego i natychmiastowego przejęcia obciążeń z części muru powyżej otworu z chwilą rozpoczęcia rozbiórki. W zależności od wielkości otworu i spójności ściany czasami możliwe jest wykonanie podwaliny pod słupami dla połączenia fundamentów. Montaż stalowych słupów stałych odbywa się szybko i łatwo dzięki zgodności tolerancji nadproży i słupów metalowych.



1. Pionowe nacięcia w ścianie po obu stronach otworu.
2. Wykonanie fundamentów pod słupy stałe.
3. Mocowanie stalowych słupów stałych.
4. Miejscowe przebicia w ścianie poniżej lub powyżej stropu.
5. Wprowadzenie zastrzałów i podklinowanie ich w otworze.
6. Podparcie belek pomocniczych za pomocą tymczasowych słupów lub specjalnych mostów, z obu stron ściany.
7. Wyburzenie otworu.
8. Montaż stalowego nadproża od spodu części murowanej i dokładne jego podklinowanie.
9. Wykonanie ewentualnej podwaliny łączącej nowe bloki fundamentowe.









Pierre Engel dla www.constructalia.com


II-4. Wykonanie otworu w żelbetowej płycie metodą wzmocnienia kleszczami z belek stalowych

Wzmocnienie dwoma przykręcanymi stalowymi ceownikami:
1. Przewiercenie otworów w płycie dla umieszczenia gwintowanych prętów.
2. Przykręcenie do płyty dwóch profili.
3. Wykonanie otworu.

Obramowanie płyty przy pomocy przyklejonego stalowego ceownika:

1. Przygotowanie podłoża.
2. Usunięcie uszkodzonych fragmentów.
3. Wyrównanie podłoża.
4. Przygotowanie okucia.
5. Rozprowadzenie kleju.
6. Zaciśnięcie blach.
7. Sprawdzenie prawidłowości montażu.
8. Wykonanie otworu.
9. Montaż dolnej belki rozprowadzającej obciążenie i naprężenia (w razie potrzeby).

Wielka płyta z "fabryk domów", charakterystyczna dla architektury lat 60-tych, jest coraz częściej obiektem prac adaptacyjnych i remontowych, wykonywanych w budynkach z tej epoki. Modułowość wymiarów (do 6 metrów) stanowi parametr ograniczający, zmuszający wykonawców robót adaptacyjnych do ykonywania otworów dla uzyskania dużych płaszczyzn i nadania projektom większej dynamiki.

Wykonywanie dużych otworów w elementach prefabrykowanych jest o wiele łatwiejsze niż w ścianach murowanych, wymaga jednak dużej ostrożności. wczesne projekty z użyciem systemów zbrojeniowych nie zakładały możliwości ewentualnego wykonywania otworów w późniejszym czasie. Przeprowadzenie operacji, bez ryzyka wystąpienia ugięć i pęknięć, powinno się poprzedzić wykonaniem specjalnych wzmocnień. W przeciwnym razie może dojść do naruszenia zwartości konstrukcyjnej ścian nośnych.

Pierre Engel dla www.constructalia.com


II-5. Wykonanie otworu w konstrukcji z płyt żelbetowych na poziomie szczeliny dylatacyjnej

Zgodnie z poprzednią kartą, można łatwo przygotować ścianę do przyjęcia nowych obciążeń i rozprowadzenia nowych naprężeń. Najczęściej elementami wzmacniającymi są stalowe ceowniki, przykręcane z obu stron ściany, tworzące swego rodzaju nadproże. Inne rozwiązanie polega na nałożeniu ramy z ceownika, o wewnętrznej szerokości równej grubości ściany, z naddatkiem montażowym.

Profil ten jest przyklejany do ściany przy pomocy kleju epoksydowego, uzupełnionego mechanicznymi elementami mocującymi (kotwy chemiczne lub elementy złączne), również mocowanymi na żywicę. Wykonanie otworu w ścianie dylatacyjnej stanowi szczególny przypadek, który może zostać rozwiązany poprzez montaż ceowników z obu stron ściany (złożonej z dwóch płyt oddzielonych szczeliną dylatacyjną), poprzez skręcenie przy pomocy śrub przelotowych, montowanych naprzemiennie w otworach montażowych poszczególnych warstw.



1 - Stalowy ceownik. 2 - Wnęki technologiczne wykonane w oryginalnym elemencie. 3 - Płytka rozprowadzająca naprężenia powstałe na skutek ściskania.




4 - Śruba o dużej wytrzymałości (HR 8.8 lub 10.9).  5 - Obudowa maskująca z płyt gipsowo-kartonowych. 6 - Dodatkowa izolacja.









Pierre Engel dla www.constructalia.com


II-6. Wykonanie ramy wzmacniającej w elewacji budynku

1. Montaż naprzemienny belek tymczasowych (najpierw A, potem B).
2. Montaż wzdłużnych belek nadproży.
3. Podklinowanie belek wzdłużnych.
4. Montaż tymczasowych słupów tworzących ramę, która ma umożliwić wykonanie ramy stałej.
5. Przeniesienie obciążenia na ramę.
6. Wyburzenie wnęki.
7. Wykonanie fundamentów pod słupy stałe.
8. Montaż słupów stałych.
9. Montaż belek stałych.
10. Podklinowanie belek tymczasowych na belce stałej.
11. Przeniesienie obciążenia na słupy stałe (np. płaskie siłowniki).
12. Obcięcie belek tymczasowych przy elewacji.
13. Zalanie ramy betonem i oblicowanie.



Osiadanie gruntu pod fundamentami, roboty naprawcze w dolnych częściach budynku, przewidywane prace w zakresie infrastruktury i uzbrajania terenu lub wyburzania konstrukcji w sąsiedztwie budynku, mogą naruszyć stabilność ścian murowanych. Powoduje to konieczność stałego prowadzenia robót wzmacniających, poprzez wprowadzanie elementów stabilizujących. Najlepszym rozwiązaniem jest zastosowanie dodatkowych stalowych ram, montowanych wewnątrz ściany lub przylegających do konstrukcji od środka.

Pierre Engel dla www.constructalia.com


II-7. Usunięcie słupa i rozprowadzanie obciążeń w konstrukcji


1 - Montaż stalowych profili, wymianów i punktów podparcia. 2 - Przejęcie obciążenia słupa na wymianach na przęśle.
3 - Usunięcie elementów konstrukcji.





1 - Montaż stalowych profili zablokowanych w narożach lub siłowników.                                           2 - Usunięcie elementów konstrukcji.


Nietypowa operacja usunięcia słupa w wielopiętrowym budynku jest przedsięwzięciem delikatnym. Źle wykonana może spowodować nieodwracalne zmiany statyki budynku. Postępując zgodnie z regułami sztuki budowlanej, należy wykonać uprzednio wzmocnienia stalowymi belkami. Rozwiązanie a) stosowane jest przy stosunkowo niewielkich obciążeniach konstrukcji. Montaż dodatkowej belki usztywniającej pozwala przejąć obciążenie słupa. Bezwładność dodanej belki, poddanej punktowemu obciążeniu zginającemu, jest w tym przypadku podstawowym parametrem. W przypadku dużych obciążeń zalecane jest rozwiązanie b), którego zaletą jest bezpośrednie przeniesienie obciążeń na pozostałe części konstrukcji. W razie konieczności należy wzmocnić słupy przejmujące obciążenie po demontażu fragmentu konstrukcji.


Pierre Engel dla www.constructalia.com

Powered by aware